Maandagochtend in Melbourne. Het is al bijna december. Het gaat hard, en ik ben deze (top)stad nog niet eens uit geweest. Maar ga dat dus morgen wel doen. Daarover zo meer. Maar de bestemming heeft te maken met een wild cartoonfiguur.

Deze week stond voor mij vooral in het teken van zondagochtend de 29e. Als hardloop addict is het voor mij natuurlijk een natte droom om aan de andere kant van de wereld me te kunnen meten met al die Australische helden. Al in oktober had ik me dan ook ingeschreven voor de Great Australian Run. Die zomaar pardoes in Melbourne bleek plaats vinden in de periode dat ik hier ben. Toeval? Ja. Leuk? Uiteraard. Deze wedstrijd van 15 km met start en finish op het formule 1 circuit van Albert Park begon echter wel op het belachelijke tijdstip van 8:30 op zondagochtend. En laat de avond ervoor er nu precies een feest te zijn waar we heen wilden. Een hele avond aan het water dus. Dat zat voor mij wel snor. more…

Hoe uitgekauwd het ook is: als je in Australie bent wil je kangoeroes en koala’s zien. Tot op heden had ik nog geen walibi naast me bij het stoplicht gezien. Of een koala in de lantaarnpalen van Melbourne. Vandaar dat ik - mede op aanraden van Matthijs - besloot een excursie te boeken naar Phillip Island. Dit is een eiland (goh) zo’n twee uur rijden onder Melbourne. En beloofde me een hoop natuurschoon en Australische wildebrassen.

Ik bevond me dan ook dinsdag in een busje met veelal rare creaturen uit de bamigebieden van deze globe. Er was er zelfs eentje bij die het nodig vond een mondkapje op te doen. Hopelijk deed ze dit voor mijn plezier, want volgens mij had ze gister Koe Loe Yuk op. Onder begeleiding van een olijke Ozzy (incl. rossige baard en pet) werden we gereden richting de penguins. Althans, dat is waar zo’n beetje iedereen voor leek te komen. Daarover straks meer. more…

Stel je voor: je staat op 300 meter hoogte op een glazen plaat. Samen met wat toeristen. Je hoort gepiep en gekraak. This is it…

Zoiets kun je doen in de Eureka Tower te Melbourne. De hoogste woontoren van het zuidelijk halfrond met een observation desk op de 88e verdieping. Met een schitterend uitzicht over mega-stad Melbourne. Voor mij een ideale beginactiviteit om het hier allemaal eens wat beter te leren kennen. Bovenin kun je 360 graden rondlopen en op diverse plekken wordt je gewezen op belangrijke plekken in Melbourne, zoals Federation Square, de tennisbanen van de Australian Open en diverse parken. Als extraatje kun je bovenin ‘The Edge’ doen. Dit is een uitschuifbaar glazen hokje dat ze met diverse geluiden laten voorkomen alsof het uit het gebouw glijdt. Om vervolgens 300 meter onder je de straat te zien. Achteraf was het niet heel bijzonder en zelfs een beetje nep, maar ach, als je er toch bent vink je hem net zo goed even af. more…

Het is een donderdag in november. Uurtje of 12. De middagzon piept door het raam naar binnen. Gelukkig staat hij open waardoor het hier goed uit te houden is. Want ja, ik ben in iets meer dan 25 uur toch van een graadje of 10 - ik stond zondag nog langs het voetbalveld met een paraplu en een sjaal - naar 36 graden en volop zon gegaan. En dat gaat je niet in de koude kleren zitten.

Over de drie vluchten zelf kan ik overigens kort zijn: ze waren lang. Na het afscheid van ouders en oma op een verlaten Schiphol via een vlucht met vooral interessant doenende business figuren (het zijn toch niet helemaal my kind of people) naar Londen, kwam ik terecht op Heathrow. Vond het met de drukte allemaal wel meevallen. Heb met mn boekje rustig midden tussen ‘duty free shopping centre’ gezeten en gewacht op de vlucht naar Singapore van 2 uur later. Ik kreeg een plek toebedeeld ergens achterin aan het gangpad. Met naast mij twee Franse jongens van het type: ‘Yezz I wanteehh un coka colaaa’. En daarbij gniffelend hun tijdschrift met Franse topless vrouwen bekijkend. Vreemd volk. In de vluchten van Qantas heeft iedereen een persoonlijke entertainment set. Waarvan ik uiteraard vrolijk gebruik ging maken door snel door allerlei Family Guy afleveringen te gaan zappen. Mij er niet van bewust zijnd dat die dingen nog draaien op Pentium 1’s, waardoor hij vrijwel direct bleef hangen. Heb twee stewardessen gevraagd die hem allebei voor me zouden resetten. Maar nee hoor, geen entertainment voor Michel. Gelukkig was ik toch moe en ben ik lekker gaan tukken met mijn eigen ipod op. Wat schetste mijn verbazing: toen we er bijna waren kreeg ik van een stewardess een tegoed voucher om (opnieuw duty free) te besteden aan spullen uit hun gids. Prima, maar die bewaar ik dus wel ff voor de terugvlucht. In Singapore overigens maar heel kort geweest om opnieuw in hetzelfde vliegtuig in te stappen. Deze keer naast twee appetijtelijke Schotse dames. Die echter liever gingen slapen dan met mij babbelen. Ging verder allemaal prima. Ik kwam rond 6:15 in de ochtend in Melbourne aan. more…

En zo werd ik in IJsselstein wakker voor de op 1 na laatste keer voordat ik in het vliegtuig stap.

Met een goed gevoel over de laatste paar biertjes van gistermiddag/avond (zondag, red.). Deed me goed om te zien dat bijna iedereen even langs is geweest om me uit te zwaaien. Ook al ben ik ‘maar’ 3,5 maand weg. Voor diegenen die er waren: enorm bedankt, ook voor de kaarten die ik nog in mn handen gedrukt kreeg van enkelen.

Naast me ligt inmiddels een enorm lege rugzak en verspreid door de kamer allerlei dingen die ik denk te kunnen gaan meenemen. Een eerste schatting zegt me dat ik voldoende lege ruimte over ga houden. Dus mocht er iemand zin hebben in 23 uur in een rugzak te zitten, bel me even. Sowieso ben ik wel een voorstander van minimalistisch pakken. Het schijnt dat ze zelfs in Australie winkels hebben. Dus ook al proberen mn ouders me een paar bergachtige en zware schoenen aan te praten, ik hoop het vooralsnog te gaan redden met sportschoenen, hardloopschoenen en teenslippers. Met temperaturen boven de 30 graden heb je volgens mij sowieso weinig nodig. En diegenen die me wel eens op Lowlands hebben zien schelden met zware tassen weten dat ik daar relatief minder mee heb..

Nou goed, morgen word ik door mn ouders en zelfs oma naar Schiphol gereden. Uurtje of kwart voor 5 gaan we rijden. Als alles goed gaat ben ik donderdag in Melbourne ergens vroeg in de ochtend. Alwaar Matthijs (www.matthijsmelbourne.waarbenjij.nu) mij op zal wachten. En ik daar de eerste paar dagen in zijn appartement kan vertoeven. Waarvoor alvast dank! De volgende post zal er eentje zijn die in ieder geval niet geschreven is vanuit Nederland. Tot ziens allemaal en hopelijk tot reageers.