Wat is er nu mooier dan na een weekend ‘alaaf’ schreeuwen en in rare pakjes rondlopen dan gewoon even achter je pc te gaan zitten en te lezen over een rare kwibus die dekselse avonturen beleeft en pardoes in Kuala Lumpur is beland. En ook als je niet zo van het bier bent geweest afgelopen week, nodig ik je weer uit om achterover te gaan zitten, een zakje pelpinda’s te pakken en te lezen over mijn laatste dagen in Azie.
Maar eerst ga ik jullie nog even vertellen over Perth. Ja, lieve kijkbuiskinderen, daar zat ik tijdens het vorige verhaaltje. En heb ik zes mooie dagen beleefd. Dagen waar meneer Aart trots op zou zijn. Perth is een soort Australisch Teletubbieland. Iedereen is vrolijk, het zonnetje schijnt en men houdt van stofzuigen. Ik zat gezellig in een hostelletje in het centrum. Met op mijn kamer een Newman look-a-like (uit Seinfeld) en wat rare Japanners aan de westkust van Oz voor een rustig weekje. Hoogtepunten van de week: kneitermooi uurtje hardlopen rond de Swan River. Over een drukbezocht paadje langs het water. En met toekijkende kangoeroes. Verder een dagtrip naar Fremantle gedaan. Een soort havenstadje waar je als een echte toerist papegaaien kunt zien, boeken kunt kopen en mijmeren aan het water. Ook heb ik een vaatje klimmersbenen opgepikt en ben ik met de ferry naar Rottnest Island gegaan. Ontdekt en benoemd door Willem de Vlamingh (die onverwacht uit Nederland blijkt te komen). Er mogen geen auto’s op dat eiland, dus een MTB gehuurd en de hele dag achterstevoren op mijn fiets gezeten. Stoempen op die pedalen en af en toe om mijn moeder roepen. Maar heb wel een kilometertje of 30 gemaakt en het hele eiland omcirkeld. De overige dagen heb ik wat rondgelopen door de perfecte stad die Perth is. De koperen ploert deed zijn werk, mijn benen maakten de nodige stappen gedurende de dag en mijn fototoestel was nog net niet oververhit. Absoluut een goede keus geweest om de westcoast te bezoeken. more…