Sex.
Zo, daar heb ik jullie aandacht voor deze column alvast te pakken. En hoewel deze column er niet echt over gaat, laat ik het aan jullie over het er al dan niet aan toe te voegen. Het is nu eenmaal een feit: als mannelijke twintiger in de bloei van mijn leven heb ik met vrouwen te maken. Ook leuke vrouwen. Een boeiend onderwerp, ook als je hardloper bent. Vandaar dat ik mijn beschouwing op deze nu al spannende combinatie graag wil delen. En wel in deze column. Jullie mogen stiekem meelezen.
Het komt steeds vaker voor: mijn inspannende blik op het gezicht tijdens een fijn rondje hard lopen wissel ik tijdelijk in voor een vriendelijke glimlach. Steeds vaker blijf ik net even iets langer achter mijn voorgangster lopen dan nodig is. Steeds vaker zie ik vrolijk wapperende paardenstaartjes aan de overkant van de weg voorbij rennen. En ik maar lachen. En ´hoi´ zeggen. Een positieve ontwikkeling, dat zeker. more…
In een iets te strak zwembroekje en met een smurfachtige badmuts strak op mijn harige kop, wiebel ik van een trappetje het water in. In het water zie ik op een steenworp afstand de chipszakjes en het kroost drijven. Toch voel ik me vrij goed als ik al watertrappelend tussen de overige badmutsjes wacht op het startschot. Als een kudde spetterende eenden komt de meute op gang. Links en rechts komen voeten op nare plekken in mijn onderbuik terecht. Het water spettert zo hard in mijn gezicht dat ik nauwelijks nog zie welke kant ik op moet. Nee, dit is geen hardloopwedstrijd. Mijn lopersinstinct heeft me naar de triathlon van Utrecht geleid.
Ik kom de sportkantine binnen door een krakende deur. In het halletje staan mannen met felgekleurde, te korte broekjes rare pasjes te maken. Op hun shirts de namen van loopjes waar, ik vermoed, eerder aan is meegedaan. Hun dunne armpjes zwaaien in het rond om warm te blijven. Als ik de barruimte binnen kom ruik ik direct een geur van modder, zweet en aangebrande kroketten. Achterin zitten aan wankele tafeltjes twee dames die zo door zouden kunnen gaan voor mijn tantes. Er zijn verkreukelde papiertjes vastgeplakt aan de tafels. Ik stel me zo voor dat hun slimme neefje die de avond ervoor heeft voorzien van tekst. Omdat hij ‘alles’ van computers weet.